سیستم‌های اطفاء حریق اتوماتیک

بسته به نوع کاربری محیط و کلاس حریق، مهندسان تک لاد یکی از سیستم‌های خودکار زیر را به شما پیشنهاد می‌دهند:

۱. سیستم‌های اتوماتیک مبتنی بر آب (Water-Based Automatic Systems)

• شبکه اسپرینکلر (Sprinklers): رایج‌ترین و اثبات‌شده‌ترین سیستم خودکار. در این شبکه، پاشنده‌ها دارای حباب‌های شیشه‌ای حساس به دما هستند که با رسیدن به حرارت مشخص، شکسته شده و آب را مستقیماً روی کانون آتش می‌پاشند.
• سیستم واترمیست اتوماتیک (Water Mist): با پمپاژ آب تحت فشار بسیار بالا، مه غلیظی از قطرات میکروسکوپی ایجاد می‌کند که علاوه بر خنک‌سازی سریع، اکسیژن اطراف شعله را محدود می‌کند.

۲. سیستم‌های اطفای گازی اتوماتیک (Automatic Clean Agent Systems)

این سیستم‌ها برای محیط‌هایی طراحی شده‌اند که آب به تجهیزات آن‌ها آسیب می‌رساند. این گازها پس از تخلیه خودکار، هیچ پسماندی به جا نمی‌گذارند.

• گازهای FM200 و Novec 1230: در کمتر از 10 ثانیه به صورت اتوماتیک تخلیه شده و با جذب سریع حرارت، آتش را خفه می‌کنند. این گازها برای انسان بی‌خطر هستند.
• سیستم اتوماتیک CO2: با کاهش سطح اکسیژن محیط به زیر 15%، حریق را خاموش می‌کند. به دلیل خطر برای انسان، فعال‌سازی اتوماتیک آن با هشدارهای صوتی پیش‌تخلیه همراه است تا پرسنل محیط را ترک کنند.

۳. سیستم‌های فوم اتوماتیک (Automatic Foam Systems)

در صنایعی که با مایعات قابل اشتعال سر و کار دارند، آب به تنهایی کارساز نیست. سیستم‌های فوم خودکار (مانند سیستم‌های Deluge Foam) بلافاصله پس از تشخیص حریق، ترکیبی از آب و فوم را روی سطح مواد مشتعل پخش کرده و با ایجاد یک پتو (Foam Blanket)، مانع از رسیدن اکسیژن و تصاعد گازهای خطرناک می‌شوند.

۴. سیستم‌های آیروسل اتوماتیک (Automatic Aerosol Systems)

سیلندرهای آیروسل دارای سنسورهای حرارتی داخلی یا متصل به پنل هستند. با رسیدن به دمای بحرانی، ذرات جامد و گاز با سرعت بالا آزاد شده و واکنش‌های شیمیایی شعله را متوقف می‌کنند.